Ekerse Korfbalclub vzw

Ekerse 2 – ATBS 2 8 – 6

EERSTE OVERWINNING !!
A: Karen – Ingrid – Luc V.Calster - Bart
V: Nadia – Sandra – Dirk – Paul Meys
Bij gebrek aan heren deden we een oproep bij de recreatieve jongens, of zij het nu waren die ons naar onze eerste overwinning leidden, dat zullen we in ’t midden laten, feit is dat we het tof vonden dat zij ook in de overwinning deelden.
Maar het was ook niet zomaar een zonnige zondagmorgen want later in de wedstrijd bleek het een echte “Ocketochtend “ te zijn. Wat de dames gegeten hadden … wie zal het zeggen…
Karen was goed wakker want ondergetekende was de vakopstelling nog aan ’t noteren toen ze al scoorde met een schot: 1-0. Na enkele minuten vond ze het welletjes om aan te vallen en loste prompt nog een schot = BANG BINNEN ! 2-0.
Onze tegenstander kon daar niet zo goed mee lachen en stelde zijn vizier in.
Na wat heen en weer gebald te hebben scoorden ook zij 2 maal: 2 – 2.
Aha dacht Ingrid wat mijn zus kan, kan ik ook en zelfs zonder rebound ! 3-2.
Bart wou niet onderdoen en na een mooie aanvalsopbouw kreeg hij de bal van Luc waarop hij met een schot binnen gooide. 4-2.
Dan was het weer wisselen en voor de rust kon ook ATBS terug scoren 4-3.
De peptalk bij ATBS had zeker geholpen want er werd weer langs deze zijde gescoord: 4-4.
Het vak van de Ocketjes was weer aan de beurt om aan te vallen, maar het duurde toch bijna 10 minuten vooraleer Ingrid met een schot er weer 5 -4 van maakte.
De dames stonden nu gelijk en hadden beiden op dezelfde wijze gescoord.
Karen ging dan maar eens iets anders proberen en op pas van Bart maakte ze een mooie inloper: 6-4. ATBS liet de moed niet zakken en kwam terug tot 6 – 5.
Op dat moment zette Sandra met een kort schotje de cijfers weer veilig : 7 - 5.
Aangezien Ingrid niet wou onderdoen voor Karen en ook zij kan inlopen, demonstreerde ze dat ook : ze schoot vooruit, nam de bal van Bart aan en legde binnen: 8 – 5. Een laatste stuiptrekking van ATBS en de eindstand was 8-6.

Kwik 6 – Ekerse 3 11 – 5

We hebben de stunt van vorige week wel niet kunnen herhalen, maar dat betekent niet dat onze drietjes tegen runner-up Kwik een slechte wedstrijd hebben gespeeld.
In het achttal van de thuisploeg herkenden we enkele getalenteerde spelers van de
-25 jongerenploeg van vorig jaar (Ekerse-Kwik) en we maakten ons dan ook niet te veel illusies over de kans om daar punten te gaan halen. De match begon met een tiental minuten vertraging, want de kantine van deze “megaploeg-uit-hoogste-afdeling-met-eigen-sporthal” werd pas een kwartier voor het beginuur van de match geopend! Bij ons deed Lode zijn heroptreden en onze nieuwe trainer liet zich dan ook opmerken door veel geblaas, gehijg en gekrochel, maar voor de rest ging alles prima met de atletische Vinck.
Veerle diende zich af te melden, maar woensdag konden wij dochter Tatjana met veel moeite (ga ik dat wel kunnen?) overtuigen om ons achttal compleet te maken.
En daarmee kunnen we meteen melden dat Tatjana de onverwachte uitblinkster van de match werd. Zij zorgde voor veel balrecuperatie, was altijd aanspeelbaar en ging complexloos in de clinch met de erg ervaren tegenstanders. Proficiat !
Wat de wedstrijd zelf betreft: na de openingsgoal van Kwik mag Jeff een stip, verdiend door Patricia, in de mand leggen: 1-1. We vrezen even dat dit het enige EKC-doelpunt gaat worden, maar bij een 4-1 achterstand kan alweer Jeff een mooi schotje binnen knallen. De rust wordt bereikt met een logische 5-2 score en omdat het nooit goed zal boteren tussen Kwik en Jeff, verkiest laatstgenoemde zich voor de tweede speelhelft te laten vervangen door Willy.
De gastheren willen hun voorsprong verder uitbreiden, maar met rake schoten van Willy en Patrick DG beperken wij de schade tot 7-4. Kwik duwt nogmaals op het gaspedaal en nu kan Patricia een inlopertje binnen leggen op pas van Lode: 9-5.

Ekerse 3 – Scaldis 4 4 – 4

Dit is voor ons een rare competitie aan ’t worden. We verliezen van de zwakste twee ploegen uit de reeks (Voorwaarts en Mercurius), winnen van nr.4 Boeckenberg en nu kregen we runner-up Scaldis voorgeschoteld. We voelden ons dan ook een ‘hapklare brok’ als we de bezoekers horen vertellen dat ze terloops over Riviera gewalst zijn, terwijl wij met 9-3 tegen datzelfde Riviera kopje onder gingen.

En dan knalt onze Jeff daar pardoes twee afstandsschoten door de mand, en nog wel met zijn beproefde ‘oude techniek’. Dat catalogeren we voorlopig maar onder de noemer ‘beginnersgeluk’, want de Scaldianen bevestigen wel als goede korfballers.

Als Jacques nog een staartje aan dat beginnersgeluk breit, worden de Nachtegalen toch een beetje nerveus, zeker als hun talrijke verre doelkansen maar niet door de mand willen. Halverwege komen ze dan ook niet verder dan 3-1 en onze drietjes beseffen dat deze match al zeker geen debacle zal worden.

We kunnen dan wel toegeven dat Scaldis veel pech heeft met hun afstandsschoten, maar aan de andere kant missen wij dan weer veel te veel reboundschotjes en inlopers. Ekerse blijft zich optrekken aan die goede start en als het dan toch 3-2 wordt houdt de verdediging lang genoeg stand om Patricia haar goaltje te zien maken: 4-2. De bezoekers slagen er maar moeizaam in om hun veldoverwicht in doelpunten om te zetten, terwijl ons aanvalsvak wat concentratieverlies lijdt als Jeff te gretig in de clinch gaat met zijn tegenstander. Als ze dan toch eindelijk langszij komen, vrezen wij nog voor een teleurstellende afloop, maar het eindsignaal van Bart komt op tijd voor een deugddoende draw. Dit wedstrijdpunt brengt ons weg van de laatste plaats, terwijl Scaldis van zilver naar brons duikelt.

Ekerse 3

Voorwaarts 4 – Ekerse 3 9 – 5

De thuisploeg heeft sportief weerwraak genomen voor hun zware nederlaag van vorig jaar (4-10?). Nu waren zij het die onverwacht een hoog schotrendement demonstreerden, terwijl bij ons de afwerking lamentabel was. Normaal is Voorwaarts zeker ‘te pakken’, maar wij lieten het vooral die eerste speelhelft totaal afweten.
Het eerste aanvalsvak draaide die eerste periode net als vorige week nogal stroef rond en we waren al blij dat Annemieke – foutief gehinderd door een heer – de zelfverdiende strafworp netjes en met de nodige concentratie omzette (1-1).
Het andere vak acteerde wel vlotter, maar kwam dan weer niet tot scoren, terwijl de tegenstander met verre rake schoten afstand nam.
De 5-1 ruststand was dan helemaal geen illustratie van enig veldoverwicht, maar wel van de hoge trefzekerheid van de Groenwitten. De tweede time begint hoopvol met een raak schot van Patrick DG en weer scoort Voorwaarts uit erg weinig doelpogingen: 6-2. Net als vorige week wordt er in het aanvalsvak van de Nyskes nu plots veel beter rondgespeeld, met een extra pluim voor ‘stofzuiger’ Annemieke die heel wat ballen recupereert. Patrick heeft eindelijk zijn schot terug gevonden en na twee verre treffers is alles nog mogelijk: 6-4. Het mag echter niet baten, want de tegenstander blijft met scherp schieten en loopt opnieuw uit tot 8-4.
Lore bewijst dat ze wél van ver kan raak schieten, maar dat is dan ook ons laatste wapenfeit, want Voorwaarts legt de 9-5 eindcijfers vast. Over het algemeen speelden we volgens mij een eerder matige wedstrijd, maar wel tegen een sportieve tegenstander en onder leiding van een prima scheidsrechter.
Scoreverloop:
1 – 1 zelfverdiende strafworp van Annemieke
5 – 1 ruststand
5 – 2 schotje Patrick DG
6 – 3 schot Patrick N
6 – 4 heel ver schot Patrick N
8 – 5 schot Lore
9 – 5 eindstand
Willy S

Ik had bij het ‘tegen stellen’ beter wat uit mijn ogen gekeken, want blijkbaar hadden onze bevriende Mercurianen één van hun vakken ingeruild voor een hyperactief tienervak! Pech voor de Ocketjes, Nijskens en bompa Willy, want die moesten natuurlijk diep in hun reserves tasten om de wedstrijd rechtopstaand uit te spelen.
Toch weet Patrick N een ver afstandschot door de mand te jagen en dat is dan vooral de verdienste van het sterk verdedigingswerk van het vak van Patrick DG.
Ondanks het jonge geweld houden we ook in tweede opstelling goed stand en wordt er gerust met een 1-2 achterstand. Na de herneming, waarbij Karen wordt afgelost door Yasmine, zien we toch wel een opvallend sterke aanval met superreboundster en gastspeelster Patricia De Groot in een glansrol. Vakleider Patrick De Greef zorgt voor een vlot vakritme en Veerle en Jacques draaien dan ook erg gemotiveerd mee.
In die fase krijgen we echter de haver niet die we verdienen en ondanks de schiettent wil er toch maar geen enkele bal door die verdomde mand.
Tegen het spelbeeld in wordt het nu 1-3 en als klap op de vuurpijl werpt een tegenstander een verre pas door datzelfde stuk plastiek dat ons heel de tijd het scoren heeft belet! Als er dan zelfs een onrechtvaardige 1-5 op het scorebord (?) prijkt, kan Patrick DG eindelijk zijn oververdiend doelpunt scoren: 2-5.
Eén van de youngsters stelt de zege van Mercurius veilig, maar een korte interactie tussen Willy Patrick N tijdens de vakwissel volstaat en laatstgenoemde verlengt de verre uitworp van Willy met een efficiënte inlegger: 3-6.
Als Nijske (of Nyske?) zijn derde doelpunt binnen knalt, durven we nog even hopen op een draw. Maar Mercurius brengt met een zevende goal zijn schaapjes op het droge en die andere Patrick kan alleen nog maar voor een degelijke 5-7 zorgen.
Spijtig, want hadden we in die eerste fase wat minder pech gehad met de afwerking, zat een gelijkspel er wel in.

Opstelling (Guy DM):

Verd.: Patricia – Veerle – Jacques – Jeff
Aanval: Familievak : Annemieke – Lore – Patrick N – (bompa) Willy

Scheids: Tine Willekens

Ondanks het feit dat Ekerse 3 op papier over 13 spelers beschikt, heeft het toch elke week heel wat om het lijf om een volledig achttal tussen de lijnen te krijgen. Jeff kon gelukkig per uitzondering de plaats van Patrick DG invullen, terwijl Lore dan weer bereid was om de afschrijving van Silvie te compenseren. Hilde, Josée, Johnny en Lode hadden al eerder afgemeld.
Maar nog moeilijker werd de zoektocht naar een scheidsrechter, want uiteindelijk zitten de meeste bereidwillige fluiteniers bij Ekerse 2 en die moesten op verplaatsing.
Jeff en Willy moesten zelf meespelen en toen ik zaterdagnamiddag in het Veltwijckpark uit pure wanhoop de vraag stelde aan Tine, was de jeugdtrainster tot mijn blijde verrassing wél bereid om ons uit de nood te helpen.
That’s the spirit!
Tegen Boeckenberg spelen we bijna altijd een spannende wedstrijd en dat was nu niet anders. Zowel de Nyskes als de Roberrekes speelden graag samen in een vak en dat vroeg natuurlijk wel wat aanpassing. Het aanvalsvak met bompa Willy (merci, GDM!) moest daardoor zoeken naar het goede vakritme en het duurde erg lang alvorens Annemieke met een inlopertje op pas van dochter Lore het knappe verdedigingswerk van het andere vak kan belonen. De bezoekers hadden intussen ook maar één keer gescoord en met die magere 1-1 stand gaan we ook rusten.
Voor de tweede helft heeft Boeckenberg blijkbaar een ‘gouden wissel’ doorgevoerd, want de ‘snelle Eddy’ schiet zijn eerste poging door de mand.